Archive for the ‘ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ’ Category

Με λένε Παύλο…

Posted: Σεπτεμβρίου 27, 2013 in ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

images

Με λένε Παύλο,

Κάποιοι με ξέρουν και ως killah p.
Είμαι εργάτης στο Πέραμα,ενίοτε μπορεί να με έχεις δει.
Πάνω από εργάτης όμως είμαι καλλιτέχνης,ισως έχεις ακούσει
στίχους μου, ίσως τους έχουμε πει και παρέα, ίσως τώρα να τους έμαθες.
Πάνω όμως από καλλιτέχνης είμαι άνθρωπος, ίσως με κατάλαβες
να σε σκεπάζω κάποιο χειμωνιάτικο βράδυ, δεν διέκρινα μέσα στο σκοτάδι
τι ήσουν, δεν κατάλαβα τι χρώμα είχες, απλά μπορούσα να σε σκεπάσω γιατί κρύωνες και το έκανα.
[Image: fyssas3_155359385.jpg]

Ναι, ίσως έτυχε να σε βοηθήσω κάποτε που με χρειάστηκες,
και παραξενεύτηκες που δεν σου ζήτησα αντάλλαγμα μα θεώρησα
αυτονόητο ότι θα το’κανες και εσύ για μένα, αν σε χρειαζόμουν. (περισσότερα…)

Advertisements

ένα ποίημα….

Posted: Μαΐου 8, 2013 in ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Σαλαμίνα

.

Στην Ελλάδα οι μετανάστες φοβούνται περισσότερο απ’ τους ποιητές

Φοβούνται, ας πούμε, τα κύματα (περισσότερα…)

Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ | ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr) ΜΑΡΙΑ ΛΟΥΚΑ (malousp@gmail.com) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ | ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΔΟΜΕΝΙΚΟΣ (contact@domenikos.com)
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο· έγινε γνωστός γι’ αυτό και πέθανε γι’ αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην. Αλλά τι θα γίνει εάν, κάποτε, τα όνειρά τους ζωντανέψουν; Αφού η μόδα θέλει τη «what if» λογοτεχνία να ανθεί, γράψαμε κι εμείς ένα ρεπορτάζ πολιτικής φαντασίας – βασισμένο, ωστόσο, σε πραγματικά νούμερα. (περισσότερα…)

ΔΕΥΤΕΡΑ, 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012

17.00-21.00, ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ ΓΚΑΖΙ, Αμφιθέατρο 9.84

 

 

Πριν μόλις λίγα χρόνια, η «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» και τα «Τετράδια Ψυχιατρικής» είχαν οργανώσει μιαν εκδήλωση με άξονα την προβολή του ντοκιμαντέρ «Οι γιατροί του Τρίτου Ράϊχ», με σκοπό την ανάδειξη της σχέσης της Ψυχιατρικής με την Εξουσία, αυτήν της οποίας η ίδια είναι φορέας και αυτήν της οποίας λειτουργεί ως εντολοδόχος για την επιβολή της Δημόσιας Τάξης.

Οπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το κυρίαρχο ψυχιατρικό παράδειγμα δεν βρήκε καμιά δυσκολία (το αντίθετο μάλιστα) να συμπλεύσει, κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, ακόμα και με τους ναζί και μάλιστα, να αναλάβει ιδιαίτερο ρόλο στον ορισμό της «ζωής που είναι ανάξια να ζει» και εν συνεχεία στην πρακτική της στείρωσης, της ευθανασίας και της μαζικής εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων ψυχικά πασχόντων και αναπήρων στα γερμανικά ψυχιατρεία, ως ενός οικονομικού βάρους, ενός πληθυσμού ‘περιττών’ υπάρξεων που έπρεπε να φύγουν από τη μέση.

Σήμερα, αυτό που τότε φαινόταν σαν μια «αναδρομή στο παρελθόν», ορθώνεται ξανά ως μια πολύ υλική δυνατότητα ενός μέλλοντος, που απειλεί, με γοργούς ρυθμούς, να γίνει παρόν. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής», που είδε φέτος τα ποσοστά και την επιρροή του να ανεβαίνουν αλματωδώς, αντανακλώντας (και επιχειρώντας να δώσει έκφραση και να εκμεταλλευτεί) τις πιο σκοτεινές και αδιέξοδες όψεις της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και της κονιορτοποίησης πλατειών κοινωνικών στρωμάτων από την κρίση και το μνημόνιο, δεν παρέλειψε, μετά τους μετανάστες, να βάλει στο στόχαστρο τους ψυχικά πάσχοντες και τους αναπήρους. Η ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους κειμένων που προπαγανδίζουν την στείρωση και την ευθανασία των «ζωών που είναι ανάξιες να ζουν», μόνο τυχαία δεν είναι.

Είναι προφανές ότι, μετά τα πογκρόμ και τις δολοφονικές επιθέσεις κατά των μεταναστών, και παράλληλα προς αυτές, δεν θ΄ αργήσει (αν τους δοθεί το έδαφος) να έλθει και η σειρά των ψυχικά ασθενών και των αναπήρων, καθώς, μάλιστα, δεν έπαψαν ούτε στιγμή να προβάλλουν την «ορθότητα» του λόγου τους κατ΄ αντιπαράθεση προς τους «ψυχασθενείς», την ίδια στιγμή που το ρατσιστικό τους πρόσημο του «έλληνα» φαίνεται, πλέον, να προϋποθέτει τον περαιτέρω προσδιορισμό του ως «ψυχικά υγιούς», αλλιώς δεν θα είναι «έλληνας».

Οι πολιτικές του μνημονίου που βγάζουν εκτός κοινωνικού ιστού, ως ένα ανυπόφορο οικονομικά και περιττό κοινωνικά βάρος, τα πιο αδύναμα στρώματα (μετανάστες, ψυχικά ασθενείς αναπήρους, ηλικιωμένους κλπ) μιας κοινωνίας της οποίας η πλειονότητα μετατρέπεται με ταχείς ρυθμούς σε «πλεονάζοντες» και «περιττούς», έχουν ήδη βρει στη «Χρυσή Αυγή» τους πιο πρόθυμους εκτελεστές του εξοστρακισμού σ΄ έναν κυριολεκτικό Καιάδα.

Είναι αυτή η κοινωνική και πολιτική συνθήκη που έρχεται να συναντήσει ένα σύστημα Ψυχικής Υγείας σε κυριολεκτική κατάρρευση. Οι βασικές συνιστώσες της λογικής και των πρακτικών υπό τις οποίες λειτουργεί η κατεστημένη ψυχιατρική (αγκυλωμένη στα παραδοσιακά στερεότυπα της «ψυχικής νόσου» των εγχειριδίων, του «ανίατου», του «εκφυλισμού» και της «κατωτερότητας»), μπορεί, κάτω από συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες (όπως οι σημερινές), να μετατραπούν ξανά σε όχημα αποκλεισμού και εξόντωσης, κάτω από χίλιες δικαιολογίες.

Είναι γι’ αυτό που «Οι γιατροί του Γ΄ Ράϊχ» είναι τώρα επίκαιροι όσο ποτέ. Όχι σε μια λογική ενημερωτική και αναπόλησης του παρελθόντος, αλλά απόκτησης περαιτέρω εφοδίων για το άνοιγμα των νέων δρόμων που απαιτούνται σήμερα για το ξεπέρασμα της κατασταλτικής ψυχιατρικής προς μια χειραφετητική ψυχιατρική και για την συντριβή της νεοναζιστικής απειλής.

 

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 17.00-2100,

‘Τεχνόπολις’ Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο Αθήνα 9.84, Πειραιώς 100, Γκάζι.

 

 

 

Το παρακάτω κείμενο μας το έστειλε ένας 17χρονος φίλος του “Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών” αξίζει να το διαβάσετε όλοι -ιδίως αν είστε γονείς-.
Με το κείμενο αυτό δηλώνει παρουσία ως ομοφυλόφιλος, δηλώνει το φόβο του αλλά και την ανάγκη του, να ζήσει τη ζωή του χωρίς φόβο…δηλώνει την ανάγκη του για αγάπη και αποδοχή. (περισσότερα…)

Η γενιά μας

Posted: Νοέμβριος 22, 2012 in ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Δεν αφορά όλους όσους είναι νέοι και νέες. Αφορά πολλούς και πολλές όμως.

Φτάνουμε προς το τέλος μιας ζωής που παρόλο που δε θέλεις, έχει αλλάξει και θα αλλάξει ακόμα περισσότερο στα σίγουρα. Οι τελευταίες χρηματικές καβάτζες τελειώνουν, ο χειμώνας έρχεται και οι δουλείες είναι όλο και πιο λίγες. Όλα ακριβαίνουν και εσύ θα είσαι φθηνός. (περισσότερα…)

Ένα χρόνο μετά το κίνημα των αγανακτισμένων ο Jérôme Roos και ο Λεωνίδας Οικονομάκης συνομίλησαν με τους πρωτεργάτες του κινήματος αλλά και τον Μανόλη Γλέζο. Κεντρικό θέμα, η οικονομική κρίση και η Ελλάδα του 2012, υπό το βάρος των νέων οικονομικών μέτρων.

 

 
Utopia on the horizon από CDemo83

 

 

 

Οι συντελεστές του ντοκιμαντέρ, διευκρινίζουν ότι «η «Ουτοπία στον Ορίζοντα» πραγματοποιήθηκε χάρη στην ευγενική συνδρομή της Ομάδας Πολυμέσων της Πλατείας Συντάγματος, η οποία μας παρείχε πρόσβαση σε ιστορικό οπτικοακουστικό υλικό υψηλής ανάλυσης από τις ημέρες κατάληψης της Πλατείας καθώς και από την πρώτη γραμμή των συγκρούσεων με τα ΜΑΤ».
«Τον Μάιο του 2011, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν την Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας, των εργασιακών δικαιωμάτων, και της ζωής τους σε (και…από) διεφθαρμένες ντόπιες ελίτ και ξένα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα.

Εντός ολίγων ημερών έστησαν μια κατασκήνωση διαμαρτυρίας, βασισμένη πάνω στις αρχές της άμεσης δημοκρατίας, της αυτοδιαχείρισης και της αλληλοβοήθειας, ζώντας μια στιγμή ουτοπίας εν μέσω μιας καταστροφικής οικονομικής, πολιτικής, και κοινωνικής κρίσης.

Στις 28-29 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της Κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας για την αποδοχή ή μη περαιτέρω μέτρων λιτότητας, το κράτος τελικά αντέδρασε με ωμή βία, διώχνοντας τους διαδηλωτές από την πλατεία και διαλύοντας το κοινωνικό τους πείραμα.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Jérôme Roos και ο Λεωνίδας Οικονομάκης – υποψήφιοι διδάκτορες στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο (EUI) και αρθρογράφοι στο ROARMAG.org – επέστρεψαν στην Αθήνα για να μιλήσουν με ακτιβιστές του κινήματος και της κατάληψης της Πλατείας Συντάγματος, καθώς και με τον ήρωα της αντίστασης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου Μανόλη Γλέζο.

Ακολουθεί μια δραματική απεικόνιση μιας χώρας στο χείλος της κατάρρευσης, και των ανθρώπων που επιλέγουν να παλεύουν για να χτίσουν ένα καινούριο κόσμο στα συντρίμμια του παλιού», αναφέρει το κείμενο που συνοδεύει το ντοκιμαντέρ.

 

Πηγή: news247.gr

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. (περισσότερα…)